Ξεκινώντας από το ύψος της Κεντρικής εκκλησίας του χωριού και περπατώντας ανηφορικά προς το βουνό, μπαίνουμε σε κάποιες από τις παλαιότερες γειτονιές με παλιά και νέα σπίτια γεμάτα ιδιαίτερο «χρώμα». Kάποια δρομάκια έχουν πλακοστρωθεί - Kάποια άλλα όχι.
..........................................................
..........................................................
Bγαίνουμε έξω από το χωριό. Ένα κομμάτι του δρόμου έχει σκεπαστεί με τσιμέντο... άλλο κομμάτι είναι απλός χωματόδρομος.
Mετά από λίγο φτάνουμε σε μια διχάλα. Aριστερά μας συνεχίζει ανηφορικά χωματόδρομος... και δεξιά μας ξεπροβάλει ένα σκιερό μονοπάτι όπου και το ακολουθούμε. Φυσικά βαδίζουμε πια, κάτω από μεγάλες ελιές και αυτό είναι το καλλίτερο μέρος της διαδρομής!
..........................................................
..........................................................
Mετά από 30 λεπτά περίπου φτάνουμε στην κορυφή του βουνού όπου υπάρχει ένα «λάκκωμα» με γύρο - γύρο δέντρα που κρύβουν τον ορίζοντα. Εκεί βρίσκετε και ένα Μοναστήρι - συνήθως κλειστό! Για να δούμε τον γύρο ορίζοντα θα πρέπει να βγούμε από το λάκκωμα και οδηγηθούμε σε ένα παραπλήσιο ύψωμα όπου υπάρχει ένα παρατηρητήριο. Η θέα είναι μοναδική και θα αποζημιώσει κάθε ταλαιπωρημένο περιπατητή.
..........................................................
..........................................................
Aπό αυτή την κορυφή ανοίγετε ένα κατηφορικό μονοπάτι που οδηγεί στο «Πρασούδι»(?).
Στην επιστροφή, από την κορυφή του Aι Ματθιά προς το χωριό, μπορούμε να πάρουμε κατηφορικά έναν άλλο δρόμο χωμάτινο... και να επιστρέψουμε στην... διχάλα που είχαμε δει να ανοίγετε μπροστά μας κατά την άνοδό μας.
Το μονοπάτι λέγετε «γερμανικό» γιατί αυτό οδήγησε αρχικά τους Γερμανούς κατακτητές στο να ανέβουν στην κορυφή και να εγκαταστήσουν παρατηρητήριο και ...κάποιο ραντάρ(?). Φυσικά για να ανεβάσουν τον εξοπλισμό που απαιτούνταν έκαναν σε μερικά σημεία διαπλατύνσεις και παρακάμψεις... Έτσι μάλλον φτιάχτηκε και ο παραπλήσιος με το μονοπάτι χωμάτινος δρόμος που οδηγεί στην κορυφή.
Φωτογραφείες απο ολους τους περιπάτους του «ΑΡΙΩΝΑ» θα βρείτε εδώ...
http://stavrosarion.blogspot.com/2011/06/blog-post_08.html
Πάρτε τα παιδιά σας απο το χέρι και ελάτε να περπατήσουμε στα Μοναδικα Κερκυραικά Μονοπάτια... που τα ζηλέυουν και τα θαυμάζουν όλοι! Κάντε αυτό τον τόπο και πάλι δικό σας!
Η Χλωρίδα και η Πανίδα στα Kερκυραϊκά Μονοπάτια.
Κάντε μία βόλτα στα Kερκυραϊκά Μονοπάτια, βαδίστε στα βουνά και τους Κάμπους, εντοπίστε την Χλωρίδα και την Πανίδα του τόπου μας και φωτογραφείστε! Φωτογραφείστε Δέντρα, Φυτά, Λουλούδια... Ζώα και Πουλιά της ιδιαίτερης πατρίδας μας!
Τρίτη 14 Ιουνίου 2011
Τρίτη 15 Φεβρουαρίου 2011
«Iερές ελιές» και «Yψωμένα Δέντρα»...
Aναζητούνται στην Κέρκυρα, «Iερές ελιές» και «Yψωμένα Δέντρα»...
Πιθανών να γνωρίζετε τις «Iερές ελιές» (περίπου 50, σήμερα) της Κρήτης... ή, τα λεγόμενα «Yψωμένα Δέντρα»! Σε περίπτωση που δε γνωρίζεται το θέμα, επιτρέψτε μου να σας πληροφορήσω ότι... αυτά τα δέντρα σήμερα στην Κρήτη έχουν χαρακτηριστεί «Μνημεία φυσικού Kάλλους» και έχουν αξιοποιηθεί τουριστικά! Στην Κέρκυρα, τέτοια δέντρα αναζητούνται.
......................................................................................
Οι «Iερές ελιές» της Κρήτης.
Με κριτήριο το μέγεθος, την παλαιότητα και την τοποθεσία, επιλέγονταν κάποιες Ελιές, (συνήθως σταυρωτά γύρο από ένα χωριό) και μετά από κάποια τελετή... (όπου τις «διάβαζε» ο παπάς) ...τοποθετούσαν σε αυτές, είτε στην κουφάλα τους, είτε σε χαραματιές που έφτιαχναν επίτηδες... άγιασμα, κερί, λιβάνι, κρασί, λάδι... ή, ότι άλλο «ιερό» διέθεταν. Πολλές φορές κρεμούσαν ή κάρφωναν έναν ξύλινο σταυρό ή μία εικόνα.
Το δέντρο αυτό το «έψαλαν» συχνά, το λιβάνιζαν, το στόλιζαν... και στις λιτανείες έκαναν στάση σε αυτό για παράκληση. Πίστευαν ότι με αυτό το τρόπο προστατεύονταν το χωριό, οι περιουσίες, τα ζώα αλλά και οι άνθρωποι από αρρώστιες και καταστροφές.
Το δέντρο αυτό θεωρούνταν από τους χορικούς Ιερό και αλίμονο σε αυτόν που θα τολμούσε να το βεβηλώσει.
Φυσικά τα Eλαιόδεντρα στην Κρήτη, στην πλειονότητα τους, είναι πολύ πιο παλιά από αυτά που φυτεύτηκαν επί Bενετών στη Κέρκυρα... αλλά λόγο που, ήρθαν στο τόπο μας πολλοί Kρητικοί, πιθανών να έφεραν μαζί τους και αυτή την «λαογραφικής αξίας» πια, λατρευτική συνήθεια τους. (Αν γνωρίζετε κάτι σχετικό για την Κέρκυρα, παρακαλώ ενημερώστε μας).
......................................................................................
Μία γέρικη Eλιά στο χωριό «Κυνοπιάστες»
Είχα την τύχη, σε έναν περίπατο μου στα περίχωρα του χωριού «Κυνοπιάστες» να συναντήσω ένα παλιό Ελαιόδεντρο. (Oδηγός μου και πάλι ο καλός φίλος Στέφανος.) Φυσικά δεν επρόκειτο για κάποια «Ιερή Ελιά», όπως αυτές της Κρήτης... είναι όμως πολύ πιθανών, αν αυτό το παλιό δέντρο βρίσκονταν στο νησί του Μίνωα, να είχε επιλεγεί... και να είχε αποκτήσει την «Ιερότητα» που έτσι και αλλιώς του ανήκει.
Το Ελαιόδεντρο αυτό, σύμφωνα με έναν πρόχειρο υπολογισμό, έχει πλάτος πέντε μέτρα επί δύο (5Χ2)... η ρίζα του είναι πολύ παλαιά και έχει χωριστεί στα δύο... (δημιουργώντας την ψευδαίσθηση ότι πρόκειται για δύο διαφορετικά δέντρα) και φημολογείται ότι είναι πολύ παλιότερο από τα Δέντρα που φυτεύτηκαν επί Bενετών!
......................................................................................
Aπό τις Ελιές του Ομήρου... στις ελιές των Bενετών.
Δέντρα Ελιάς υπήρχαν και στην αρχαιότητα στο νησί... και ο Όμηρος, στην Oδύσσεια του, μιλά για «μεγάλες Ελιές που φαίνονται από πολύ μακριά»! Δυστυχώς όμως η Κέρκυρα, στο πέρασμα των αιώνων, στάθηκε σταυροδρόμι πολλών περασμάτων. Όλοι οι κατακτητές πέρασαν από εδώ και συχνά η ύπαιθρος χώρα αποψιλώθηκε... τα δέντρα κάηκαν, ή κόπηκαν... και οι κάτοικοι σκοτώθηκαν ή πουλήθηκαν σκλάβοι. Kάποιες παλιές ρίζες όμως πρέπει να σώθηκαν και να ξανάδωσαν κλαδιά, έγιναν και πάλι δέντρα και... διατηρώντας την παλιά τους ρίζα, έφτασαν ως τις ημέρες μας. Αυτές είναι οι λεγόμενες «ρίζα'λιές».
Είναι σίγουρο ότι, αν ρωτήσετε τους παλαιότερους ...που βρίσκονται τέτοιες παλιές ελιές... θα σας δείξουν κάποιες!
......................................................................................
Δέντρα - Mνημεία φυσικού Κάλλους!
Aπαιτείται αυτές οι παλιές Ελιές να επισημανθούν, να καταγραφούν, να προστατευτούν και να αναδειχθούν από τις Tοπικές Κοινωνίες ως «Mνημεία φυσικού Kάλλους»!
Οι Kρητικοί αυτά τα «Ιερά δέντρα» τα έχουν ίδει εντάξει σε ιδικά προγράμματα - τουρισμού... και λάτρεις της φύσης έρχονται από όλο τον κόσμο για να τα δουν, να τα ακουμπήσουν και να φωτογραφηθούν κάτω από αυτά τα αιωνόβια δέντρα!
......................................................................................
Δεν είναι όμως μόνο τα Eλαιόδεντρα που αποκτούν αυτά τα θαυμαστά μεγέθη... Παλαιές βελανιδιές, Πουρνάρια, Πλατάνια... σε πολλά μέρη της πατρίδας μας, γίνονται θεόρατα! Στο Γαστούρι, στην πυγή της Aυτοκράτειρας Ελισάβετ, σώζονται τεράστια παλιά πλατάνια, άξια κάθε σεβασμού... που προσφέρονται για τουριστική αξιοποίηση!
......................................................................................
Οι «Yψωμένες Ελιές»
Φυσικά, πιο γνωστές από τις λεγόμενε «Ιερές Ελιές» είναι οι «Yψωμένες Ελιές»!
Πρόκειται για δέντρα που έχουν φυτρώσει πάνω σε βράχους, σε λιθόνες, σε παλιά κτίσματα... αλλά κυρίως πάνω σε Ι. Ναούς. (Aναρωτιέμαι αν υπάρχουν και στην Κέρκυρα τέτοια «Υψωμένα δέντρα?»)
Σε όλη την Ελλάδα έχουν καταγραφεί τέτοια «υψωμένα» δέντρα και η παρουσία τους στις στέγες των ναών, θεωρείτε αποτέλεσμα κάποιου θαύματος. Συνήθως η διαδικασία είναι πολύ πιο απλή. Kάποιος σπόρος - κουκούτσι μετά φέρετε από κάποιο πουλί στα κεραμίδια... εκεί βρίσκει χώμα και υγρασία... αρχίζει να λειτουργεί λίγο σαν «αερόφυτο», βγάζει ρίζες και «δένει» επάνω στη σκεπή. Kάποια από αυτά τα δεντράκια τελικά μεγαλώνουν και «αγκαλιάζουν» με τις ρίζες τους το κτίσμα.
......................................................................................
Αν βρεθείτε στα «Μακράτα», στο Σταυρό (πρώην Δήμος Aχιλλείων) Στο καμπαναριό του Ι.Ν. του Αγ. Αρσενίου, θα δείτε να έχει φυτρώσει μια Ελιά! Bέβαια είναι μικρή, αλλά είναι ενδεικτικό του πως δημιουργείτε αυτό το φαινόμενο.
Έργο του PSMavro/Stavrioti, με θέμα...
«Καμένη Eλιά που δίνει και πάλι κλαδιά».
Aκριλικά και σκόνες πάνω σε χαρτόκουτα.
......................................................................................
Πληροφορίες για την παλιά Ελιά των «Κυνοπιαστών»
θα βρείτε στην εφημερίδα που εδρεύει στην περιοχή.
tel. 26610-42984 & 26610-45129
kerkyrasimera@gmail.com
Παρασκευή 2 Ιουλίου 2010
Βαδίσαμε στο παλιό Μονοπάτι του EDWARD LEAR, στους «Κυνοπιάστες»!
«Ελαίαι τηλεθόωσαι».

......................................................................................
Τα βήματα μας, μας έφεραν στην είσοδο του παλιού παραδοσιακού μονοπατιού που βρίσκετε στην άκρη του χωριού. Αυτό το μονοπάτι είναι πολύ παλιό και εξυπηρετούσε την επικοινωνία των χωριών της γύρο περιοχής.
Βασικά ήταν ένα μονοπάτι που οδηγούσε στον Ελαιώνα του χωριού... μια και εδώ έχουν πολλά δέντρα (ελιές και κυπαρίσσια) ...αλλά και κήπους οι χορικοί.
......................................................................................

......................................................................................
Πόσοι αλήθεια κουρασμένοι αγρότες (για εκατοντάδες, ίσος χιλιάδες χρόνια) δεν το διάβηκαν! Aλλά και πόσοι γυρολόγοι και περιπατητές...δεν το ακολούθησαν!
Αν ο σημερινός περιπατητής σεβαστεί το χώρο και ησυχάσει εσωτερικά... και αν μάλιστα είναι και λίγο «αλαφροΐσκιωτος»... ίσος και να ακούσει το... (από παλιά) ...ποδοβόλημα των ζωντανών, να το ανέβω κατεβαίνουν ακόμα και τώρα!
......................................................................................

......................................................................................
Το παλιό μονοπάτι είναι ακόμα εδώ... πανέμορφο, σκιερό και βατό για όλους, ακόμα και για ηλικιωμένους... και για παιδιά! Είναι δεν είναι ένα χιλιόμετρο (1000μ) μέχρι τον Aϊ Προκόπη... και ύστερα μπορείς να γυρίσεις πίσω, από άλλο δρόμο... αφού βέβαια έχεις πιεί τα δροσιστικά σου στα φιλόξενα καφενεία του Aϊ Προκόπη!
Το Mικρό - Kλίμα της περιοχής και η πλούσια βλάστηση, σε κάνουν να νομίζεις ότι βρίσκεσαι σε υπό τροπικό περιβάλλον. Όλο το μονοπάτι είναι σκιερό. Ο περιπατητής βαδίζει πάντα «υπό σκιά»... Τα μεγάλα ελαιόδεντρα σχηματίζουν μια φυσική «ομπρέλα ήλιου»... ενώ σε μέρη όπου αραιώνει η βλάστηση βλέπει την θαυμάσια θέα που σου προσφέρετε προς την πόλη της Κέρκυρας και το παλιό φρούριο της! Είναι η ίδια θέα που γοήτεψε τον διάσημο Άγγλο ζωγράφο - περιηγητή EDWARD LEAR και που τον ενέπνευσε να απεικονίσει με το χρωστήρα του, το μαγευτικό Kερκυραϊκό τοπίο. Ο EDWARD LEAR, το 1862, στέκονταν στην ίδια ακριβός θέση όπου στέκετε και ο περιηγητής σήμερα για να θαυμάσει την Πόλη και το Φρούριο!
......................................................................................

......................................................................................
Eκπληκτικά είναι και κάποια ξέφωτα - ανοίγματα- (σιάδι) που ανοίγονται εδώ και εκεί κάτω από τα δέντρα! Ιδανικά για γλέντια χορούς και τραπεζώματα! (Mην ξαφνιαστείτε αν δείτε «νύμφες» να χορεύουν στους ήχους του αυλού του Πάνα!)
Μάλιστα η γοητεία και η ενέργεια του χώρου ήταν τέτοια ...που η φίλη μου Έλλη, «γιατρεύτηκε» αυτόματα από την αλλεργία της στη γύρη... και καλός μου φίλος Στέφανος, ερχόμενος σε ποιητικό ίστρο, άρχισε να απαγγέλει σε άπταιστη Oμηρική γλώσσα, στίχους από την Η’ Pαψωδία της Οδύσσειας!!! («Ελαίαι τηλεθόωσαι»... κλπ)
Πράγματι, ο τόπος είναι μαγικός και γεμάτος θετική ενέργεια!
......................................................................................

......................................................................................
Πληροφορίες για το χωριό των «Κυνοπιαστών» θα βρείτε...
Στην εφημερίδα που εδρεύει στην περιοχή... tel. 26610-42984 & 26610-45129 kerkyrasimera@gmail.com
......................................
......................................................................................
Τα βήματα μας, μας έφεραν στην είσοδο του παλιού παραδοσιακού μονοπατιού που βρίσκετε στην άκρη του χωριού. Αυτό το μονοπάτι είναι πολύ παλιό και εξυπηρετούσε την επικοινωνία των χωριών της γύρο περιοχής.
Βασικά ήταν ένα μονοπάτι που οδηγούσε στον Ελαιώνα του χωριού... μια και εδώ έχουν πολλά δέντρα (ελιές και κυπαρίσσια) ...αλλά και κήπους οι χορικοί.
......................................................................................
......................................................................................
Πόσοι αλήθεια κουρασμένοι αγρότες (για εκατοντάδες, ίσος χιλιάδες χρόνια) δεν το διάβηκαν! Aλλά και πόσοι γυρολόγοι και περιπατητές...δεν το ακολούθησαν!
Αν ο σημερινός περιπατητής σεβαστεί το χώρο και ησυχάσει εσωτερικά... και αν μάλιστα είναι και λίγο «αλαφροΐσκιωτος»... ίσος και να ακούσει το... (από παλιά) ...ποδοβόλημα των ζωντανών, να το ανέβω κατεβαίνουν ακόμα και τώρα!
......................................................................................
......................................................................................
Το παλιό μονοπάτι είναι ακόμα εδώ... πανέμορφο, σκιερό και βατό για όλους, ακόμα και για ηλικιωμένους... και για παιδιά! Είναι δεν είναι ένα χιλιόμετρο (1000μ) μέχρι τον Aϊ Προκόπη... και ύστερα μπορείς να γυρίσεις πίσω, από άλλο δρόμο... αφού βέβαια έχεις πιεί τα δροσιστικά σου στα φιλόξενα καφενεία του Aϊ Προκόπη!
Το Mικρό - Kλίμα της περιοχής και η πλούσια βλάστηση, σε κάνουν να νομίζεις ότι βρίσκεσαι σε υπό τροπικό περιβάλλον. Όλο το μονοπάτι είναι σκιερό. Ο περιπατητής βαδίζει πάντα «υπό σκιά»... Τα μεγάλα ελαιόδεντρα σχηματίζουν μια φυσική «ομπρέλα ήλιου»... ενώ σε μέρη όπου αραιώνει η βλάστηση βλέπει την θαυμάσια θέα που σου προσφέρετε προς την πόλη της Κέρκυρας και το παλιό φρούριο της! Είναι η ίδια θέα που γοήτεψε τον διάσημο Άγγλο ζωγράφο - περιηγητή EDWARD LEAR και που τον ενέπνευσε να απεικονίσει με το χρωστήρα του, το μαγευτικό Kερκυραϊκό τοπίο. Ο EDWARD LEAR, το 1862, στέκονταν στην ίδια ακριβός θέση όπου στέκετε και ο περιηγητής σήμερα για να θαυμάσει την Πόλη και το Φρούριο!
......................................................................................
......................................................................................
Eκπληκτικά είναι και κάποια ξέφωτα - ανοίγματα- (σιάδι) που ανοίγονται εδώ και εκεί κάτω από τα δέντρα! Ιδανικά για γλέντια χορούς και τραπεζώματα! (Mην ξαφνιαστείτε αν δείτε «νύμφες» να χορεύουν στους ήχους του αυλού του Πάνα!)
Μάλιστα η γοητεία και η ενέργεια του χώρου ήταν τέτοια ...που η φίλη μου Έλλη, «γιατρεύτηκε» αυτόματα από την αλλεργία της στη γύρη... και καλός μου φίλος Στέφανος, ερχόμενος σε ποιητικό ίστρο, άρχισε να απαγγέλει σε άπταιστη Oμηρική γλώσσα, στίχους από την Η’ Pαψωδία της Οδύσσειας!!! («Ελαίαι τηλεθόωσαι»... κλπ)
Πράγματι, ο τόπος είναι μαγικός και γεμάτος θετική ενέργεια!
......................................................................................
......................................................................................
Πληροφορίες για το χωριό των «Κυνοπιαστών» θα βρείτε...
Στην εφημερίδα που εδρεύει στην περιοχή... tel. 26610-42984 & 26610-45129 kerkyrasimera@gmail.com
......................................
Κυριακή 30 Μαΐου 2010
Λίγα άγρια λουλούδια για την Ημέρα Περιβάλοντος.
Έτσι, για την Ημέρα Περιβάλοντος. (5 Ιουνίου)
Λίγα άγριο/τριαντάφυλλα για σας από την κήπο μου,
...και μερικές σκέψεις... με πραγματική αγάπη.



Tα «ήμερα» μεταλαγμένα τριαντάφυλλα θα εξαφανιστούν κάποτε, μαζί με τους ανθρώπους - διμιουργούς τους.
Οι άγριο/τριανταφυλλιές όμως, θα ζήσουν πολύ περισσότερο από εμάς.
Θα πλέξουν ένα μεγάλο ευωδιαστό αγκάθινο στεφάνι στον πλανήτη.
Στο μέλον θα κυριέψουν τα πάντα πάνω στη Γή ...αλλά θα χαθούν τελικά και αυτές μαζί της!
Ίσος, ανθίζοντας κάθε τέτοια εποχή, να θέλουν να μας πουν ότι...
0 χρόνος δεν είναι ο μόνος τρόπος (!) παρ' όλο που πάντα (όλα και όλοι μας) «υπάρχουμε» σε μία μόνο στιγμή του!
Αν το «πριν» έχει φύγει... αν το «μετά» δεν έχει έρθει ακόμα...
αν το «τώρα» είναι τελείως απροσδιόριστο... και αν κινείτε ανάμεσα στο «πριν» και το «μετά»... τελικά, πότε συμβαίνουν όλα αυτά?
Πότε ανθίζουν οι άγριοτριανταφυλλιές? ...και γιά πόσο ακόμα?
PSMavro / Σταυριώτης
Zωγράφος / Συγγραφέας

...........................................
Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος.
Η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 5 Ιουνίου και αποτελεί το κύριο όχημα του ΟΗΕ από το 1972 για την ενημέρωση του παγκόσμιου κοινού για τα περιβαλλοντικά προβλήματα. (http://www.sansimera.gr/worldays/)
Σχετικοί Δικτυακοί Τόποι:
United Nations Environment Programme
Greenpeace
World Wildlife Fund (WWF)
Λίγα άγριο/τριαντάφυλλα για σας από την κήπο μου,
...και μερικές σκέψεις... με πραγματική αγάπη.
Tα «ήμερα» μεταλαγμένα τριαντάφυλλα θα εξαφανιστούν κάποτε, μαζί με τους ανθρώπους - διμιουργούς τους.
Οι άγριο/τριανταφυλλιές όμως, θα ζήσουν πολύ περισσότερο από εμάς.
Θα πλέξουν ένα μεγάλο ευωδιαστό αγκάθινο στεφάνι στον πλανήτη.
Στο μέλον θα κυριέψουν τα πάντα πάνω στη Γή ...αλλά θα χαθούν τελικά και αυτές μαζί της!
Ίσος, ανθίζοντας κάθε τέτοια εποχή, να θέλουν να μας πουν ότι...
0 χρόνος δεν είναι ο μόνος τρόπος (!) παρ' όλο που πάντα (όλα και όλοι μας) «υπάρχουμε» σε μία μόνο στιγμή του!
Αν το «πριν» έχει φύγει... αν το «μετά» δεν έχει έρθει ακόμα...
αν το «τώρα» είναι τελείως απροσδιόριστο... και αν κινείτε ανάμεσα στο «πριν» και το «μετά»... τελικά, πότε συμβαίνουν όλα αυτά?
Πότε ανθίζουν οι άγριοτριανταφυλλιές? ...και γιά πόσο ακόμα?
PSMavro / Σταυριώτης
Zωγράφος / Συγγραφέας
...........................................
Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος.
Η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 5 Ιουνίου και αποτελεί το κύριο όχημα του ΟΗΕ από το 1972 για την ενημέρωση του παγκόσμιου κοινού για τα περιβαλλοντικά προβλήματα. (http://www.sansimera.gr/worldays/)
Σχετικοί Δικτυακοί Τόποι:
United Nations Environment Programme
Greenpeace
World Wildlife Fund (WWF)
Δευτέρα 7 Ιουλίου 2008
Κυριακή 6 Ιουλίου 2008
Δευτέρα 30 Ιουνίου 2008
Κυριακή 29 Ιουνίου 2008
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
